Καλώς ήλθατε! Ελπίζω να σας κρατήσω ευχάριστη συντροφιά με τις ανησυχίες μου: ζωή, σχέσεις, καλλιτεχνικές δημιουργίες, ταξίδια, φωτογραφία, τραγούδι, προβληματισμοί και πολλά άλλα!...
RSS

Translate my blog in your own language!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 20 sec reading. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 20 sec reading. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 6 Μαΐου 2014

20 sec reading- Θυμός ανέκφραστος


Πήρες τηλέφωνο
με τόσα νεύρα.
Ήθελες να τον βρίσεις
για όσα σου ‘κανε προχτές.
Μα το σήκωσε η αδερφή του
και σου είπε ότι ο "εχθρός" σου είναι
από χτες
στην εντατική.

Και δεν ήξερες τι να κάνεις
την τόση οργή
και το θυμό που είχες μαζέψει
με επιμέλεια.
Πρόσεχες μη τυχόν και φύγει μια σταγόνα
και πάει χαμένη,
και τώρα δεν ξέρεις τι να τον κάνεις
τόσο ωκεανό.
Κι αρχίζεις να κλαις
και να θυμώνεις πάλι.
Με τον εαυτό σου,
που δεν μπορείς να ζήσεις
ούτε την αγάπη ούτε το θυμό σωστά.
Με τη ζωή,
που είναι τόσο τραγική.
Με το Θεό τον ίδιο,
που είναι παράδοξος ,
απρόβλεπτος
κι ακατανόητος.
Με τα γεγονότα
που έρχονται χωρίς άδεια
και στραβώνουν
την πορεία
και τη φόρα σου.

Από τη σελίδα του Πατέρα Ανδρέα Κονάνου στο Facebook.


Κάτι τέτοια ακούς και διαβάζεις, και θυμάσαι ότι το να κρατάς θυμό τελικά δεν οδηγεί πουθενά...

Αγάπη μόνο ρε!
Καλημέρες! :)







With love,
{Marianna}
 

Παρασκευή 24 Ιανουαρίου 2014

20 sec+ reading: Σκοτώνοντας τα όνειρά μας






Το πρώτο σύμπτωμα στη διαδικασία του θανάτου των ονείρων μας είναι η έλλειψη χρόνου. Οι πιο πολυάσχολοι άνθρωποι που έχω γνωρίσει στην ζωή μου έχουν πάντα αρκετό χρόνο για να κάνουν τα πάντα. Εκείνοι που δεν κάνουν τίποτα είναι πάντα κουρασμένοι και δεν δίνουν προσοχή στο μικρό φόρτο εργασίας που έχουν. Διαμαρτύρονται συνεχώς ότι η ημέρα είναι πάρα πολύ μικρή. Η αλήθεια είναι ότι φοβούνται να αγωνιστούν τον Καλό Αγώνα.

Το δεύτερο σύμπτωμα του θανάτου των ονείρων μας βρίσκεται σε αυτά που θεωρούμε δεδομένα. Επειδή δεν θέλουμε να δούμε τη ζωή σαν μια μεγάλη περιπέτεια, αρχίζουμε να σκεφτόμαστε τους εαυτούς μας ως σοφούς και δίκαιους και σωστούς, ζητώντας όλο και πιο λίγα από τη ζωή. Κοιτάζουμε πέρα ​​από τα τείχη της καθημερινής ύπαρξής μας, και ακούμε τον ήχο του σπασίματος, μυρίζουμε τη σκόνη και τον ιδρώτα, και βλέπουμε τις μεγάλες ήττες και τη φωτιά στα μάτια των πολεμιστών. Αλλά ποτέ δεν βλέπουμε την απόλαυση , την τεράστια χαρά στις καρδιές εκείνων που είναι μέσα στη μάχη. Γι' αυτούς, ούτε η νίκη ούτε η ήττα είναι σημαντικές: αυτό που είναι σημαντικό είναι μόνο ότι αγωνίζονται τον Καλό Αγώνα.


Και , τέλος, το τρίτο σύμπτωμα του θανάτου των ονείρων μας είναι η ειρήνη. Η ζωή γίνεται μια Κυριακή απόγευμα: δεν ζητάμε τίποτα το σπουδαίο, και παύουμε να απαιτούμε περισσότερα από ό, τι είμαστε διατεθειμένοι να δώσουμε. Σε αυτή την κατάσταση, θεωρούμε τους εαυτούς μας ως ώριμους: βάζουμε στην άκρη τις φαντασιώσεις της νεότητάς μας και επιδιώκουμε την προσωπική και επαγγελματική επιτυχία. Μένουμε έκπληκτοι όταν άνθρωποι της ηλικίας μας λένε ότι θέλουν ακόμα το ένα ή το άλλο από τη ζωή. Αλλά πραγματικά, βαθιά στις καρδιές μας, γνωρίζουμε ότι αυτό που συνέβη είναι ότι έχουμε παραιτηθεί από τη μάχη για τα όνειρά μας - έχουμε αρνηθεί να πολεμήσουμε τον Καλό Αγώνα.

Όταν αρνούμαστε τα όνειρά μας και βρίσκουμε την γαλήνη, περνάμε από μια σύντομη περίοδο ηρεμίας. Αλλά τα νεκρά όνειρα αρχίζουν να σαπίζουν μέσα μας και να μολύνουν ολόκληρη την ύπαρξή μας. Γινόμαστε σκληροί με τους γύρω μας, και στη συνέχεια αρχίζουμε να κατευθύνουμε αυτή την σκληρότητα εναντίον μας. Τότε είναι που προκύπτουν ασθένειες και ψυχώσεις. Αυτά που προσπαθήσαμε να αποφύγουμε στη μάχη - την απογοήτευση και την ήττα - έρχονται καταπάνω μας, λόγω της δειλίας μας.

Και μια μέρα , τα νεκρά, σάπια όνειρα μας δυσκολεύουν να αναπνεύσουμε, και επιδιώκουμε πραγματικά το θάνατο. Είναι ο θάνατος που θα μας απελευθερώσει από τις βεβαιότητες μας, από τη δουλειά μας, και από αυτή την τρομερή ηρεμία του Κυριακάτικου απογεύματος…


(Πολύ) ελεύθερη μετάφραση... Το πρωτότυπο εδώ.

With love,
{Marianna}
 

Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2013

20 sec reading: Πώς να ανακαλύψετε εάν κάτι είναι σημαντικό


Ο δάσκαλος περπατούσε μέσα σε ένα χωράφι σιτάρι, όταν ένας μαθητής ήρθε σ 'αυτόν

"Δεν μπορώ να ξεχωρίσω ποιο είναι το αληθινό μονοπάτι. Ποιο είναι το μυστικό;"  

"Τι σημαίνει για σένα το δαχτυλίδι στο δεξί σου χέρι;"ρώτησε ο δάσκαλος.

"Ο πατέρας μου μου το έδωσε πριν πεθάνει."

"Λοιπόν, δώστο σε μένα."

Ο μαθητής υπάκουσε, και ο
δάσκαλος πέταξε το δαχτυλίδι στη μέση του χωραφιού.
 

"Τώρα τι;" φώναξε ο μαθητής. "Τώρα πρέπει να σταματήσω να κάνω ό, τι έκανα για να ψάξω το δαχτυλίδι! Είναι σημαντικό για μένα!"

"Όταν το βρεις, θυμήσου αυτό: εσύ απάντησες στην ερώτηση που μου έκανες. Έτσι ξεχωρίζεις το αληθινό μονοπάτι: είναι πιο σημαντικό από όλα τα υπόλοιπα".




Πρωτότυπο κείμενο εδώ.
With love,
{Marianna}

Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2013

20 sec reading: Η δουλειά ενός αγγέλου




Πολλά χρόνια πριν, ζούσε ένας άνδρας που είχε την ικανότητα να αγαπά και να συγχωρεί κάθε άνθρωπο που συναντούσε. Εξαιτίας αυτής του της ικανότητας, ο Θεός έστειλε έναν άγγελο να του μιλήσει.

«Ο Θεός μου ζήτησε να σε επισκεφθώ και να σου πω ότι θέλει να σε ανταμείψει για την καλοσύνη σου», είπε ο άγγελος.
«Όποια χάρη επιθυμείς, αυτή θα σου δοθεί. Θα ήθελες να έχεις το χάρισμα της θεραπείας;»
«Οπωσδήποτε όχι», απάντησε ο άνδρας. «Προτιμώ ο Θεός ο ίδιος να επιλέγει ποιοι θα θεραπεύονται.»
«Τι θα έλεγες τότε το χάρισμα του να μπορείς να φέρνεις τους αμαρτωλούς στο μονοπάτι της Αλήθειας;»
«Αυτό είναι ένα έργο για τους αγγέλους σαν εσένα. Δεν θέλω να με λατρεύουν και να χρησιμεύω ως παράδειγμα για όλη μου τη ζωή.»
«Δεν μπορώ να πάω πίσω στον παράδεισο χωρίς να σου δωρίσω ένα θαύμα. Αν δεν επιλέξεις εσύ κάποιο, θα είσαι υποχρεωμένος να δεχτείς όποιο σου προσφέρω εγώ.»
Ο άνδρας το σκέφτηκε λίγο κι ύστερα απάντησε: «Τότε θα ήθελα το Καλό να γίνεται μέσα από εμένα, χωρίς όμως κανείς να το προσέχει- ούτε καν εγώ ο ίδιος, ώστε να μην υποπέσω στο αμάρτημα της ματαιοδοξίας»


Και τότε ο άγγελος έδωσε στην σκιά του άνδρα την δύναμη να γιατρεύει, αλλά μόνο όταν ο ήλιος έφεγγε το πρόσωπό του.
Με αυτό τον τρόπο, όπου κι αν πήγαινε, οι ασθενείς θεραπεύονταν, η γη γινόταν ξανά εύφορη, και οι δυστυχισμένοι άνθρωποι έβρισκαν ξανά τη χαρά της ζωής.
Ο άνδρας ταξίδεψε για πολλά χρόνια σε όλον τον κόσμο, χωρίς να παρατηρεί τα θαύματα που έκανε, επειδή όταν εκείνος κοιτούσε τον ήλιο, η σκιά του ήταν πάντα πίσω του.
Με αυτό τον τρόπο μπόρεσε να ζήσει και να πεθάνει χωρίς ποτέ να γνωρίζει την αγιότητά του. 

With love,
{Marianna}

Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013

20 sec reading: Η πέτρα




Μια σοφή γυναίκα που ταξίδευε στα βουνά βρήκε έναν πολύτιμο λίθο σε ένα ρέμα.

Την επόμενη μέρα συνάντησε έναν άλλο ταξιδιώτη που πεινούσε, και η σοφή γυναίκα άνοιξε την τσάντα της για να μοιραστεί μαζί του το φαγητό της.

Ο πεινασμένος ταξιδιώτης είδε τον πολύτιμο λίθο και ζήτησε από την γυναίκα να του τον δόσει. Εκείνη το έκανε χωρίς κανένα δισταγμό.

Ο ταξιδιώτης έφυγε, νιώθοντας μεγάλη αγαλλίαση για την καλή του τύχη. Ήξερε ότι η πέτρα αυτή άξιζε τόσα, που να μπορούσε να τον εξασφαλίσει για όλη τη ζωή του.

Λίγες μέρες όμως μετά, επέστρεψε για να δώσει πίσω την πέτρα στην γυναίκα.
"Σκεφτόμουν...", της έιπε,"Ξέρω πόσο πολύτιμη είναι αυτή η πέτρα, αλλά σου την δίνω πίσω με την ελπίδα ότι μπορείς να μου δώσεις κάτι ακόμη πιο πολύτιμο."

"Δίδαξε με τί είναι αυτό που έχεις μέσα σου, που σου επέτρεψε να μου δώσεις αυτήν την πέτρα".

Πηγή: http://paulocoelhoblog.com/2013/03/13/the-stone/

With love,
{Marianna}