----------------------------- စကားခ်ီး ----------------------------
ေမာင္ Harry တစ္ေယာက္ NTU က Computer Engineering ကို ပထမႏွစ္က စတက္ခြင့္ရတဲ့ အေလ်ာက္ အေဆာင္လဲ ရတယ္။ ဒီ post နဲ႔ အတူ ေရးမယ့္ post မ်ားကို အလွမ္းေဝးေနတဲ့ ရန္ကုန္က အေဖ၊ တစ္ၿမိဳ႕ထဲ ေနေပမယ့္ မေတြ႕ရတဲ့ ခ်စ္သူ၊ ေနာက္ဆိုရင္လဲ တက္ေက်ာင္းခ်င္းမတူခဲ့ရင္ေတာင္ တကၠသိုလ္ တက္ရေတာ့မယ့္ ညီေလး အတြက္ ေက်ာင္းသားဘဝ အေတြ႕ႀကံဳေတြကို ခံစားလို႔ရေအာင္၊ နီးစပ္ေအာင္၊ သိေအာင္ ရည္ရြယ္ၿပီး ေရးပါတယ္။ ဘဝအတြက္ အမွတ္တရအေနနဲ႔လဲ သိမ္းထားလို႔ရေအာင္ တကၠသိုလ္ တစ္ေလ်ာက္ အေတြ႕ႀကံဳေတြကို အခန္းဆက္ ပံုစံမ်ိဳး ေရးသြားပါမယ္။ က်န္တဲ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြလဲ
(အားရင္ေပါ့ေနာ္.. ေပ်ာ္ရင္လဲ မၾကာမၾကာ လာဖတ္ပါ :D)ေခါင္းစဥ္မွာ (၁ -- ၁၊ ၂၊ ၃) ဆိုတာေတာ့ ပထမႏွစ္ျဖစ္တဲ့ အေလ်ာက္ ၁
(Season 1 ေပါ့ေနာ္ :D) ေနာက္က ဟာေတြကေတာ့ အခန္းနံပါတ္ေတြ
(Episode ေတြ) ပါ ။
------------------------------- အခန္း (၁) ----------------------------
------------------------------အေျပာင္းအေရႊ႕-------------------------
၂၉ ရက္ေန႔က ေပါ့ဗ်ာ၊ မနက္အေစာ အထုတ္ေတြ သိမ္း၊ ပြစိတက္ေနတဲ့ အဝတ္ေတြေခါက္၊ ကင္မရာေတြ ဘာေတြ သိမ္းနဲ႔ တစ္အိမ္လံုး ဘယ္သူမွ အၿငိမ္မေနရဘူး။ အေဖက သူ႕သား အေဆာင္ေျပာင္းမွာ မို႔ဆိုၿပီး တကူးတက လာၿပီးလိုတာေတြ အကုန္လုိက္လုပ္ေပးတယ္။ ပစၥည္းေတြလဲ သူပဲ ကူထည့္ေပးနဲ႔ ေခၽြးတလံုးလံုးနဲ႔ အေဖကို ၾကည့္ၿပီး
( ၾကည့္ေကာင္းတာနဲ႔ သူလုပ္တာ ဆက္ၾကည့္ေနလိုက္တာပဲ :P ) သနားေတာင္ သနားတယ္။ အားလံုး အထုတ္ေတြ ဘာေတြ သိမ္းၿပီးေတာ့ ဦးေလးက ကားနဲ႔ လိုက္ပို႔တယ္။ အေဆာင္ကို ေခ်ာေခ်ာ ေမာေမာပဲ ေရာက္ေရာ...
ေရာက္ေတာ့
Hall 16 Lvl 1 Room 11 တဲ့... ေပးတဲ့ ကဒ္ယူၿပီး တံခါးဖြင့္တာေပါ့။ အထဲမွာ သီရိလကၤာက ကုလားမိသားစု ေရာက္ႏွင့္ေနတယ္။ အဲ့ ေဘာ္ဒါနဲ႔က NTU School of Computer Engineering က လုပ္တဲ့ ပြဲ တစ္ပြဲမွာတုန္းက စကားေျပာၿပီး ေတြ႔ဖူးတယ္။ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ဘာညာနဲ႔ အစိမ္းသက္သက္က စရတာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးေပါ့။
ပစၥည္းေတြခ်၊ လုပ္စရာရွိတာေတြ လုပ္ၿပီး အေဖနဲ႔ ဦးေလးနဲ႔ အတူတူ ထမင္းသြားစားၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းက စတိုးမွာ လိုတာေတြ ထပ္ဝယ္ၿပီး အေဆာင္ကို ျပန္လာတယ္။ ဟိုေဘာ္ဒါက ညျပန္မအိပ္ဘူး။ တစ္ေန႔လံုးလဲ ပင္ပန္းေနတာနဲ႔ဆိုေတာ့ ေစာေစာ ထုိးအိပ္လိုက္တယ္။
(အဲ.. မအိပ္ခင္ connection ေကာင္းမေကာင္းဆိုၿပီး ဒိုတာ ဆိုေသာ ဂိမ္းတစ္ပဲြ ေဆာ့လိုက္ေသးတယ္.. ဟီး..)------------------------------- အခန္း ( ၂ ) ----------------------------
------------------------------ ေဆးစစ္ျခင္း -----------------------------
ေနာက္ေန႔ (30th Sep) မနက္ ၉ နာရီေလာက္ အခန္းေဖာ္ က ျပန္လာတယ္။ သူလာမွပဲ က်ေနာ္လဲ မ်က္လံုးပြတ္ၿပီး ကေယာင္ကတမ္းနဲ႔ ဘယ္နားထားမိမွန္း မသိတဲ့ သြားတိုက္တံနဲ႔ သြားတိုက္ေဆးလိုက္ရွာၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းသြားတယ္။ အစက မနက္ပိုင္း ေဆးသြားစစ္မယ္ဆိုၿပီး ရည္ရြယ္ထားတာမွာ အခန္းေဖာ္က ေျပာတာ ေဆးမစစ္ခင္ International Student Centre မွာ အရင္ မွတ္တမ္းသြားတင္ၿပီး အခ်ိန္ေတာင္းရတယ္တဲ့။
(မသိလိုက္ပါလား...) သူက ဒီေန႔ ေန႔လည္ ၁၂ ကို ေဆးစစ္ရမယ္ အဲဒါမတိုင္ခင္ ဆို သူအေဖာ္လိုက္ေပးမယ္ဆိုၿပီး ဒီ form ဒီ form ေတြျဖည့္ လိုအပ္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြကို ကူလုပ္ေပးၿပီး အေဖာ္လိုက္ေပးတယ္။ ႏွစ္ေကာင္သား ေျမပံုၾကည့္ၿပီး ဟိုဘက္မဟုတ္ဘူး ဒီဘက္ မဟုတ္ဘူးနဲ႔ ရြာေတြလည္ေနတာ။ ေနာက္ေတာ့လဲ ဟိုဘက္တက္ ဒီဘက္ဆင္းနဲ႔ ေရာက္သြားေရာ.. ေနာက္ရက္ ေဆးလာစစ္ဖို႔ ၄ နာရီကို လာဖုိ႔ မွာလိုက္တယ္။ လုပ္စရာရွိတာ လုပ္ၿပီး သူေဆးမစစ္ခင္ ထမင္းအတူတူစားၿပီး က်ေနာ္ အေဖတို႔နဲ႔ ေတြ႔ရေအာင္ ၿမိဳ႕ထဲ ထြက္လာတယ္။ အေဖနဲ႔ ေတြ႔ေတာ့ Funan ဘက္ သြားၿပီး လိုအပ္တာ
(လိုခ်င္တာ) ေတြ ထပ္ဝယ္ျဖစ္ေသးတယ္။ ညေနပိုင္း ထမင္းစားၿပီး အေဆာင္ျပန္ေရာက္ေတာ့ တစ္ၿမိဳ႕တည္းေနေသာ္လဲ မေတြ႕ရ မၾကားရ
( မၾကားရဆို.. က်ေနာ့္ဖုန္း battery လံုးဝ မရေတာ့ပါ.. ဒီရက္ပိုင္း လြတ္သြားေသာ msg ေတြ ဖုန္း ေတြ ရွိရင္ ဒီကပဲ လူမသိ ရွင္မၾကား ေတာင္းပန္ပါတယ္) တဲ့ ခ်စ္သူနဲ႔ ဖုန္းေျပာျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဂိမ္းကလဲ ေဆာ့ျဖစ္ေသးတယ္ :D ဟို အခန္းေဖာ္က လဲ ေပၚမလာဘူး။ ဒါနဲ႔ ၁၂ ခြဲေလာက္က် အိပ္သြားတယ္။
အိပ္သြားၿပီး မနက္က် (31st August,2010) တစ္ကိုယ္လံုး ကိုက္ၿပီး ကိုယ္လက္ မသယ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ေလးေနတယ္။ မနက္ကို အဂၤလိပ္စာ စာေမးပြဲ သြားေျဖရမွာ။ အဲဒါနဲ႔ အားတင္းၿပီး သြားေျဖလိုက္တယ္။ ေန႔လည္ေလာက္က် ကိုယ္က ပူလာေရာ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေဆးက ညေနသြားစစ္ရမယ္။ စာေမးပြဲ ေျဖၿပီးေတာ့ နည္းနည္း ေစာေနေသးတာနဲ႔ ေဆးမစစ္ခင္ စာေရးကိရိယာဆိုင္မွာ လုိတာေလးေတြ ဝယ္ရေအာင္ဆိုၿပီး စာေမးပြဲ ေျဖတဲ့ ေနရာကေန စာေရးကိရိယာ ဆိုင္ကို သြားတယ္။ အဲဒီမွာဗ်ာ .. လမ္း ေပ်ာက္လိုက္တာ ေပ်ာက္လိုက္တာ ဆိုတာ လူကို မ်က္စိလည္ေနတာပဲ။ ေျမပံုထဲမွာ ျပထားတာ ဒီ အေဆာင္ကေန မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ အေဆာင္ ကို နီးနီးေလး ဒါေပမယ့္ တက္သြားေတာ့ ဘယ္ကေနကူးလို႔ ကူးရမွန္းကို မသိဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေခၽြးတလံုးလံုးနဲ႔ စာေရးကိရိယာဆိုင္ကို ရွာေဖြေတြ႕ရွိသြားပါေလေရာ။ လိုမယ္ထင္တဲ့ စာေရးကိရိယာ ေပါင္းစံုဝယ္ၿပီး ေဆးခန္းဘက္ထြက္လာခဲ့တယ္။
(ေဆးစစ္တယ္ေပါ့ဗ်ာ.. ေအာက္က အပိုဒ္က ဆီးစစ္တုန္းက ညစ္ညစ္ ပတ္ပတ္ အေတြ႕ႀကံဳ ေရးထားတယ္၊ ေက်ာ္ဖတ္ရင္လဲ ဖတ္ေပါ့ :D )ေဆး စစ္တဲ့ ေနရာေရာက္ေတာ့ က်ေနာ္က အရင္က စစ္ဘူးလို႔ ဓာတ္မွန္ပဲ ရိုက္ရမယ္ လို႔ေျပာတယ္။ မရိုက္ခင္ မွာ ဆရာဝန္နဲ႔ေတြ႕ရမယ္၊ ဆီးစစ္ရမယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဆရာဝန္နဲ႔ ေတြ႔တာေတာ့ ေခ်ာေခ်ာ ေမာေမာပါပဲ.. ဆီး စစ္တဲ့ တကာလမွာ ေပါက္ထည့္လိုက္တဲ့ ဆီးခြက္ထဲက ဆီးကို ေပးလိုက္တဲ့ တုတ္တံေလး စိမ္ၿပီးရင္ သြန္လိုက္ လို႔ေျပာလို႔ သြန္လိုက္ရာမွာ.. အဲဒီ အတံေလးပါ ေရာၿပီး အိမ္သာအိုးထဲ က်သြားေလတယ္။ ဒါနဲ႔ ေနာက္တစ္ခြက္ပဲ သြားယူရမလား..
(မျဖစ္ဘူး ငါ့မွာ ေပါက္စရာ မက်န္ေတာ့ဘူး) လို႔ ေတြးမိတာနဲ႔.. ႏွာေခါင္းပိတ္ လွ်ာကိုက္ၿပီး ျပန္ႏိႈက္ယူလာတယ္ :D ၿပီးေတာ့ လက္ကို ေသခ်ာေဆးၿပီး Nurse ကို ခြက္သြားေပးတယ္.. nurse က ခြက္ထဲ က အတံကို ထုတ္ျပတဲ့..
"ဗ်ာ...!" (ေသေရာ..) အဲဒါနဲ႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲ ေလဆိုၿပီး ေဆးၿပီးသားလက္နဲ႔ ပဲ ထပ္ကိုင္ၿပီး ထုတ္ျပခဲ့ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဓာတ္မွန္ရိုက္ဖို႔သြားရတယ္။
ဓာတ္မွန္ရိုက္ၿပီး အျပန္မွာ အေျခေန မဟန္တာနဲ႔ စတိုးဆိုင္က ခ်ဥ္စပ္ ေခါက္ဆြဲ ၂ ထုတ္ဝယ္လာၿပီး ျပဳတ္စားလိုက္တယ္။ ေခၽြးတလံုးလံုး
(ႏွာ တရႊတ္ရႊတ္..) နဲ႔ စားၿပီး Biogesic ေသာက္ၿပီး ထုိးအိပ္လိုက္တယ္။ ညပိုင္း ႏိုးလာေတာ့ နည္းနည္း သက္သာသြားတယ္။ လူလဲ နည္းနည္း လန္းလာေတာ့ သင္ရမယ့္ ဘာသာေတြကို အကုန္ lecture note ေတြ download လုပ္ၿပီး ေလွ်ာက္ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ယူထားတဲ့ ဟာက ကိုယ္အရင္က လုပ္ခဲ့ဘူးတာ မဟုတ္တဲ့ အစိမ္းသက္သက္ဆိုေတာ့ သူမ်ားထက္ေတာ့ ပိုၿပီး ျပင္ဆင္ထားမွ အဆင္ေျပမယ္ထင္တာနဲ႔ လိုေလာက္တာေတြကို အတန္းေတြ မစခင္ လုပ္ထားတာ။
(စရင္ေတာ့ ဘယ္လိုလာမလဲ မသိဘူး)------------------------------- အခန္း (၃) ----------------------------
------------------------------ ႀကိဳဆိုခံရသည္ -------------------------
ဒီမနက္ ေစာေစာထရမွာဆိုၿပီး alarm ေပးထားတယ္။ သူငယ္ခ်င္းက မင္ဖုန္းလာေနတယ္ဆိုၿပီး လာေပးတယ္။
(alarm ျမည္တာေတာင္ မၾကားပါလားေနာ္) အဲဒါနဲ႔ ထၿပီး သြားဖို႔ျပင္ဆင္တယ္။ ဝတ္မယ့္ အကၤ်ီ မီးပူတိုက္ၿပီး ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး ထြက္လာခဲ့တယ္။
(အဲမွာ.. မနက္ အတန္းရွိတဲ့ ခ်စ္သူကို ႏိႈးဖုိ႔ ေမ့သြားေသာ က်ေနာ္...) ေဟာထဲေရာက္ေတာ့ မ်ားလိုက္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ။ သူတုိ႔ လုပ္တဲ့ အစီစဥ္အတုိင္း ပေရာ္ဖက္ဆာေတြ စကားေျပာတယ္၊ လိုအပ္တာေတြ မွာတယ္၊ ေနာက္ၿပီး ထူးျခားတာက ေက်ာင္းရဲ႕ ဂုဏ္ပုဒ္ကို ဘြဲ႕ဝတ္စံု (အလြတ္) ေတြဝတ္ၿပီး လို္က္ဆိုရတဲ့ အစီစဥ္ပါတယ္။ အားေမြးၿပီး တက္ၾကြေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ စိတ္ဓာတ္ စစ္ဆင္ေရးေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္ၿပီး အားလံုးကို ဓာတ္မီး အေသးေလး တစ္ေခ်ာင္းစီ ေပးၿပီး အစီစဥ္တစ္ခုမွာ မီးအကုန္မွိတ္ၿပီး တစ္လက္လက္နဲ႔ ထြန္းခိုင္းတဲ့ အစီစဥ္လဲ ပါေသးတယ္။ ေနာက္တစ္ေခတ္ရဲ႕ ႏိုင္ငံအတြက္ လင္းလက္ေနမယ့္ ၾကယ္စင္မ်ားကို စတင္ေတာက္ပခိုင္းလိုက္သလိုပါပဲ။
တကၠသိုလ္က ႀကိဳဆိုပြဲ ၿပီးေတာ့ ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းေတြက ဆရာေတြလုပ္ေပးတဲ့ ႀကိဳဆိုပြဲ သြားရတယ္။ အဲမွာေတာ့ သင္ယူရမယ့္ ဘာသာေတြ၊ သက္ဆိုင္ရာ ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ လိုအပ္မယ့္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ရမယ့္ ဟာေတြကို ပိုၿပီး အေလးထားေျပာတယ္။ တကၠသိုလ္မွာ အတန္းေတြအတြက္ attendance ဆိုတာ မယူေတာ့ဘူး။ အသက္ႀကီးလာတဲ့ အေလ်ာက္ လူႀကီးတစ္ေယာက္လို ဆက္ဆံတဲ့အတြက္ ဘယ္သူမွ မ်က္လံုးေဒါက္ေထာက္ ၾကည့္မေနေတာ့ဘူး၊ အၾကည့္မခံရေတာ့တာနဲ႔ လာစရာ မလိုေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ အေတြးေခၚထက္၊ ငါ ဒီဟာတစ္ခုေလာက္မ်ား လြတ္သြားခဲ့ရင္ ရလာမယ့္ အႀကိဳးဆက္ေတြကို ေတြးမိေအာင္ ဆရာေတြက ရွင္းျပတယ္။ စာနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈနဲ႔ကိုလဲ မွ်တေအာင္ ေနဖို႔၊ က်န္းမာေအာင္ေနဖို႔ စသည္ျဖင့္ အစံုမွာ ၿပီး အားေပးစကားေတြေျပာတယ္။ တကယ္ ေႏြးေထြးတဲ့ ဆက္ဆံမႈပါပဲ။
အဲဒါေတြၿပီးေတာ့ တျခား ေက်ာင္းနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ ေငြေၾကးကိစၥေတြ စာေမးပြဲကိစၥေတြအတြက္ ေျပျပတယ့္ orientation တစ္ခုထပ္သြားရတယ္။ Singapore Poly တုန္းက သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔ ျပန္ေတြ႕ေတာ့ သူတို႔နဲ႔ ထမင္း အတူစားၿပီး အေဆာင္ကိုယ္ဆီ ျပန္ခဲ့ၾကတယ္။
-------------------------------------------------------------
ဆက္ဖတ္ရန္...
ျပန္သိမ္းရန္...
