راه رفتن با ببرها

وقتی پسورد اینجا رو تونستنم Recover کنم به خوم قول دادم که خیلی به اینجا بیشتر سر بزنم و مطلب بنویسم. متاسفانه ما در طول زندگی خیلی زود الویت هامون عوض میشه و این خودش باعث میشه به هیچ کاری درست و حسابی نرسیم. فعلاً درگیر ارتقاء هستم و بیشتر دارم سعی میکنم دانش آموخته هام(Knowledge) رو بالا ببرم در کنارش دارم که کتاب میخونم که خیلی جالبه. توصیه میکنم هر کسی تونست کتاب رو تهیه کنه و بخونه.
البته این سوء تفاهم پیش نیاد؛ من اهل خرید کتاب نیستم خیلی! این کتاب رو هم یکی از شرکت های کار درست ایران بهم هدیه داد.

و اندر احوالات Apple iPod Touch

به قول عادل، چی میکنه این Apple ipod Touch ! بله، در جریان هستم که برای مدت زیادی است که در بازار وجود داره ولی خب من به تازگی این محصول خیلی بصورت اتفاقی و غیر قابل پیش بینی دستم رسیده. آدم وقتی یه همچین چیزایی نداره به نظر من خیلی از پیشرفت تکنولوژی چیزی رو احساس نمیکنه. برای مثال شما میدونید که تکنولوژی Multi-touch وجود داره ولی تا زمانی که از نزدیک باهاش کار نکنید یا لمس نکنید نخواهید فهمید که این تکنولوژی چیه! من از زمانی که با این کار کردم فقط موندم که iPad چه چیز ردیفی میتونه باشه و دعا بفرمائید که یک دونه از اون هم نصیب ما بشه. آمین

سیاستمدار محبوب

يوري اوچاكووسكي

یادش بخیر. چه روزهایی بود. کلی ذوق طراحی سایت و این چیزا رو داشتیم. این عکسی که هم به عنوان Header وبلاگ هست مال اون موقع هاست. این عکس رو با کوشا توی 3DMax طراحی کردیم. اصلاً یکی از دلایلی که به صرافت افتادم تا دوباره این وبلاگ رو زنده کنم همون Template و عکسی بود که یه گوشه از این هارد کامیپوتر خاک گرفته بود و منم خیلی اتفاقی پیداش کردم. وقتی دیدمش کلی حال کردم و بعدشم کلی حالم گرفته شد چون اصلاً نه User اینجا رو یادم بود نه Pass. با کلی ژانگولر و حرکات باورنکردنی تونستم دوباره اینجا رو احیا کنم. در کل خیلی خوشحالم. فقط جای یکی از اساتید بسیار خالیه. متاسفانه وبلاگش از روی هاست ظاهراً Delete شده.

نمیدونم چی بنویسم

واقعاً خدا رو شکر میکنم که تونستم دوباره وب لاگ رو زنده کنم. واقعاً سخت بود ولی بالاخره شد. یه شام باید به بعضی ها بدم.