Monday, September 10, 2007

"ကႏၱာရဆီလြင့္ပါလာေသာ မိုးေန႕တစ္ေန႕"


တကယ္ကိုအဲ့ေန႕က ကႏၱာရမွာမိုးေတြ႐ြာခဲ့တာပါဗ်ာခံစားေပးႀကပါအံုးေနာ္ေနာ္ေနာ္.. . . . .:D


အဲ့ဒီအရပ္မွာဆူးပင္ငယ္ေတြသာ
ေပါက္ေရာက္တယ္..
အဲ့ဒီအရပ္မွာ သဲမုန္တုန္းေတြ
ခဏဏ တုိက္ခတ္တယ္ . .
အဲ့ဒီအရပ္မွာ လမ္းဟာ
ေပ်ာက္႐ွဖို႕လြယ္လြန္းတယ္
အဲ့ဒီအရပ္မွာ မိုး႐ြာတယ္ဆိုတာ
ဒ႑ာရီဆန္လြန္းတယ္..
ဒါေပမယ့္ေပါ့ မွတ္မွတ္ရရပါပဲ
၂၀၀၇ ျသဂုတ္လ
၂၆ ရက္တနဂၤေႏြေန႕
အဲ့ေန႕က ကႏၱာရမွာမိုးေတြ႐ြာတယ္... ။ ။

Tuesday, August 28, 2007

"၀န္ခံခ်က္"

တကယ့္ကို႐ိုး႐ိုးေလးပါပဲ
ငါ့ရပ္၀န္းထဲ လတစ္စင္းေၿကြလာပံုက
႐ုပ္႐ွင္ေတြထဲကလို ေကာ္ရစ္တာတစ္ခုရဲ႕
ေထာင့္ခ်ိဳးမွာမဟုတ္ဘူး . . . .
၀တၳဳေတြထဲကလို မိဘေတြလည္း
သေဘာတူမထားဘူး. . . .
သဘာ၀ဆန္ဆန္ေနေရာင္ေတြ
မင္းေျခရင္း၀ပ္ဆင္းေနတဲ့
တနဂၤေႏြတစ္ခုရဲ႕ မနက္ခင္းမွာသာျဖစ္တယ္ . .
ၿကံုခဲ့ဆံုခဲ့မ်က္၀န္းတစ္စံုေႀကာင့္
အိပ္ခ်ိန္ေတြေလ်ာ့ပါးသြားတာ
မၿငိဳျငင္ခဲ့ေတာ့ သံေယာဇဥ္တရားက
႐ွင္သန္ထေျမာက္လာခဲ့တယ္ . .
တကယ္ပါ အဲ့ေန႕ကတည္းက
အဲ့ဒီေန႕ကတည္းက . . . . .။ ။

Tuesday, August 14, 2007

"သိမ္းထုပ္ထားတဲ႕ ရင္၀ွက္စာမ်ား (၂)"

ျမင္ရတဲ့မ်က္၀န္းမွာ မာနနဲ႕သံသယ
အခ်ိဳးက်က်ကိုပါေနတယ္
သူစိမ္းဆန္ဆန္မၿပံဳးစမ္းပါနဲ႕
ရင္နာတယ္ဆိုတာ အဲ႕ဒီကစတာပဲ
သံေယာဇဥ္ တစ္ခ်က္လင္းလက္လုိက္႐ံုနဲ႕
အားလံုးက ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းကို
ၿပီးဆံုးသြားမွာ..
ဘာလို႕မ်ား မာနတရားေတြနဲ႕
ဆြဲဆန္႕ သံသယေတြသုတ္သိမ္းေနရသလဲ
မင္းကိုႀကည့္ရတာ ပင္ပန္းလို္က္တာ..
ငါ့ကိုသတ္ဖို႕ အဲ့ေလာက္မလုိပါဘူး
မင္းရဲ႕မ်က္၀န္းစိမ္းေတြနဲ႕တင္လံုေလာက္တယ္
တကယ္ကို လံုေလာက္တယ္........။ ။

Monday, July 16, 2007

"သိမ္းထုပ္ထားေသာ ရင္၀ွက္စာမ်ား(၁) "

အဲ့ဒီေန႕မွာမွေကာင္းကင္ကလည္းလိုအပ္တာထက္ ပိုမွိဳင္းညိဳ႕ေနတယ္ .. ရင္ခြင္ခ်င္းအပ္ငိုေၿကြးခဲ့ႀကတာလည္းအဲ့ဒီေန႕မွာပဲ . .ေနာက္ဆံုးဆုိတဲ့အသိစိတ္ေတြနဲ႕ေပါ့ . .မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး
ဆိုတဲ့ စကားေလးတစ္ခြန္းအတြက္ ႏွစ္ေတြလေတြႀကိဳးစားတည္ေဆာက္လာခဲ့တဲ့သံေယာဇဥ္ေတြ ေျမျမဳပ္ခဲ့ရ
တာရင္နာစရာေတာင္ေကာင္းေနေသးတယ္..ေ႐ြးခ်ယ္စရာသိပ္မ်ားတဲ့ လူ႕ဘ၀မွာ ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္အတြက္
ေ႐ြးခ်ယ္စရာက ဒီတစ္ခုထဲတဲ႕လား..
ဒါမွမဟုတ္တျခားေ႐ြးခ်ယ္စရာေတြ မျမင္ခဲ့ႀကတာလား..အေနေ၀းသြားလည္း သတိတရေတာ့႐ွိေနေပးပါ ..မင္းေျပာခဲ့တာေပါ့ အဲ့ဒီစကားတစ္ခြန္းေႀကာင့္ခုထက္ထိငါစိတ္ကိုငါေလွာင္ပိတ္
ထားခဲ့တာ .. မင္းေႀကာင့္ပဲ 21%သာပါတဲ့ oxygen ကို႐ူသြင္းရတာငါ့အတြက္ပိုခက္ခဲလာတယ္..ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ႀကားေပ်ာ္႐ြင္စရာေတြသိပ္မ်ားခဲ့တယ္ .. ခ်ည္ေႏွာင္မွဳေတြသိပ္မ်ားခဲ့တယ္ ..မင္းလက္ကို
တြဲထားတုန္းက အသည္းကြဲ ေ၀ါဟာရကိုေလွာင္ရီခဲ့တယ္ .. အခုေတာ့ ေပ်ာ္႐ြင္ခဲ့တာေတြကငါ့ကိုသတ္တယ္..
ခ်ည္ေႏွာင္မွဳေတြက ေျမျမဳပ္သၿဂိဳဟ္တယ္.. အသည္းကြဲေ၀ါဟာရက ငါ့အ႐ိုးျပာကိုေလွာင္ရီတယ္ .. အႏွစ္ႏွစ္
အလလ ႀကိဳးစားခဲ့တာေတြရဲ႕ရလာဒ္က ဒါပဲလား..ခြဲခြာခ်င္လို႕မဟုတ္ပါဘူး မတတ္သာလို႕ပါ .. အဲ့စကားတစ္
ခြန္းကိုဓါးသြားလိုစိုက္ခ်ၿပီး ငါ့ရပ္၀န္းက မင္းထြက္ခြာသြားခဲ့တာႀကာခဲ့ၿပီျဖစ္တဲ့အတိတ္မွာ.. ဒါေပမယ့္ စိုက္သြင္း
ခဲ့တဲ့ဓါးသြားက ျပန္ႏုတ္ဖို႕ခက္ေနတုန္း.. ဘာတဲ့ မတတ္သာလို႔ပါ ..မတတ္သာလို႕ပါ.ဘာလို႕လဲဘာေႀကာင့္လဲ
မသိခဲ့ရဘဲ မတတ္သာလို႕ပါ ဆိုတဲ့စကားတစ္ခြန္းေႀကာင့္ ငါကိုယ္တိုင္ဆုတ္ၿဖဲခဲ့တဲ့ သံေယာဇဥ္က အခုထက္ထိ ဒဏ္ရာဗရပြနဲ႕ အေသြးသားေတြထဲ စီးဆင္းေနတုန္းပဲ..ေနာက္ဆံုးရဲ႕ ခက္ဆစ္က ဘာမွဆက္မျဖစ္ေတာ့တာ
လို႕ထင္ေနၿပီးမင္းကသက္သက္သာသာပဲေနတယ္ .. ငါကမင္းမျမင္ခဲ့တဲ့ ေနာက္ဆံုးဆိုတဲ႕ေနာက္ကြယ္ကမင္း
မျမင္ခဲ့တဲ့ခက္ဆစ္ေတြနဲ႕ အနည္ထိုင္ေနခဲ့တာ .. ေကာင္းကင္ၿပိဳကတည္းကဆိုပါေတာ့ .. မင္းသိလားေနာက္
ဆံုးဆိုတဲ့ေနာက္ကြယ္က ခက္ဆစ္ရဲ႕အဓိပၸါယ္ကဘာလဲဆိုတာ.. ကဲခင္ဗ်ားတို႕ေရာသိႀကပါလား...။ ။